بمب سنگرشکن - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
بمب سنگرشکن (به انگلیسی: Bunker buster) گونهای بمب برای نفوذ به ساختارهای سخت، مانند پناهگاههای نظامی یا تأسیسات زیرزمینی هستند. این مواد منفجره قدرتمند معمولاً در جنگها برای هدف قرار دادن مخفیگاههای دشمن که توسط بتن یا فولاد ضخیم محافظت شدهاند، استفاده میشوند. بمبهای سنگرشکن با استفاده از ترکیبی از سرعت و وزن برای شکستن لایههای حفاظتی قبل از انفجار عمل میکنند. این بمبها میتوانند از هواپیماها رها شوند یا از سیستمهای زمینی شلیک شوند. در حالی که آنها در عملیات نظامی مؤثر هستند، استفاده از آنها سوالات اخلاقی دربارهٔ تأثیر بر غیرنظامیان
