گرانیت - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سنگ گرانیت یا سنگ خارا (به فرانسوی : granit؛ به لاتین: granum) به معنای «خرمنی از دانههای درشت رنگی» یکی از فراوانترین سنگهای آذرین و از مستحکمترین سنگهای ساختمانی است که از سردشدن تدریجی مواد مذاب به وجود میآید. ساختار تشکیل دهنده این سنگ عمدتاً بلور کانیهای کوارتز و فلدسپات است. ابعاد این بلورها به گونه ای است که به راحتی و با چشم قابل رویت است. چگالی این نوع سنگ نیز ۲٫۷۵ گرم بر سانتی مترمکعب است. سنگ گرانیت پس از بازالت فروانترین سنگ طبیعی در پوسته زمین است. این سنگ در سراسر دنیا به فراوانی یافت میشود
